Geplaatst in geschiedenis, symboliek, tarot

De grote symbolen van de tarot -deel 1

Arthur Waite in ceremoniële kledij
tekening van Arthur Waite in zijn ceremonieel gewaad

Tussen 1917 en 1922 liet Arthur Waite verschillende schilderijen/illustraties ontwerpen die bekend staan als The Great Symbols of the Paths (illustrations to the Ritual of the most Holy Order of the Rosy and Golden Cross). Deze op tarot geïnspireerde illustraties werden aan de muur geprikt en gebruikt tijdens rituelen. (Na de rituelen haalde men de illustraties van de muur, zodat de ruimte terug op een gewone huiskamer leek.)
Enkele jaren later schreef Waite een artikel met als titel: The Great Symbols of Tarot. Het werd in twee delen in The Occult Review gepubliceerd ( januari en februari 1926). Lees verder “De grote symbolen van de tarot -deel 1”

Geplaatst in boeken over tarot, geschiedenis, symboliek, tarot

The Tarot : History, Symbolism and Divination (recensie)

De meeste tarotboeken lees ik één keer. Sommige doorsnuister ik keer op keer, omdat de inhoud toch zo fascinerend is. Het boek The Tarot : History, Symbolism and Divination van Robert M. Place is zo’n boek dat het ene moment meegenomen wordt in mijn handtas, het andere moment op mijn nachtkastje ligt of op mijn bureau of op de salontafel en ja, zelfs op de keukentafel terechtkomt. Geregeld raadpleeg ik het bij het schrijven van een blogbericht. Ik heb het boek bovendien al verschillende keren op tarotbijeenkomsten aangeraden. Hoog tijd dus om er een recensie over te schrijven! Lees verder “The Tarot : History, Symbolism and Divination (recensie)”

Geplaatst in english, geschiedenis, tarot

Het geheim van speelkaarten

In de Engelstalige documentaire ‘Decoding The Past – Secrets of the Playing Cards’ (1) wordt zeer uitvoerig ingegaan op de oorsprong van speelkaarten en hoe ze in Europa werden verspreid.

Vanaf minuut 18 is er uitleg over het divineren met speelkaarten en vanaf minuut 24 vertellen ze over tarotkaarten. Het is een documentaire met een vleugje sensatie en mysterie, maar zeer de moeite waard om volledig te bekijken.

(1) Secrets of the Playing Card, epidode 10 van het tweede seizoen (2006) van de reeks ‘Decoding the past’, History Channel.

Geplaatst in geschiedenis, symboliek, tarot

Tarotgeschiedenis

mamelukse, kaarten, visconti, sforza, sola busca, rider waite, tarot, crowley, marseille, etteilla, levi, gebelin
Klik op de afbeelding om de tijdslijn te bekijken.

Egyptische kaartspelen

13de/ 14de eeuw   Kaartspelen werden in het Nabije Oosten geïntroduceerd door de Mamelukse slaafmilitairen die de Arabische Sultans dienden gedurende de Middeleeuwen. De structuur van de tarot is direct te herleiden tot handgeschilderde Egyptische kaartspelen.

De eerste tarotkaarten

Midden 15de eeuw    Eén van de eerste tarotdecks die reeds grote gelijkenissen vertoont met de hedendaags gebruikte tarotkaarten is die van Visconti – Sforza, een deck dat rond 1441 werd geschilderd in opdracht van de Hertog van Milaan.

78 kaarten

Eind 15de    Sola Busca Tarot voor het eerst worden de namen van de troefkaarten in de afbeeldingen verwerkt. Bovendien is dit de enig tarot uit de 15de eeuw waarvan alle 78 originele kaarten nog bewaard zijn en o.a. Arthur Waite zal inspireren bij het ontwikkelen van zijn deck.

De eerste esoterische tarot

In 1650 creëerde Jean Noblet zijn eerste, eenvoudige Tarot de Marseille. Begin 18deeeuw bracht uitgeverij Grimaud een tweede meer gedetailleerde versie.

 

 

Oorsprong van de tarot?

Geheel foutief beschrijft Antoine Court de Gebelin in het achtste deel van zijn essay Le Monde primitif, analyse et compare avec le monde moderne (1781), dat de tarot de geheimen van de Egyptenaren bevat.
Hij legt correspondenties tussen de 22 troefkaarten en Egyptisch goden, planeten en dierenriemtekens. Naast een uitvoerige uitleg over het spel wijdt hij ook een hoofdstuk aan divinatie.

 

Voorspellen

De wiskundige en kabbalist Aliette (1738 -1791) ontwerpt de Tarot d’Etteilla. Omwille van zijn grote interesse in de kwaliteit van de getallen had hij speciale aandacht voor de nummering van de kaarten. Hij is één van de eersten om de tarot te gebruiken als middel voor toekomstvoorspellingen en geeft daarin ook les.

Correspondenties

Alphonse Louis Constant (1810 -1875), beter gekend onder zijn pseudoniem Eliphas Levi, breidt de symboliek van de kaarten uit door er de 22 Hebreeuwse letters aan toe te voegen.
Levi wordt beschouwd als een grote pionier op vlak van het westers esoterisch denken en zal via zijn boek ‘Dogme et Rituel de la Haute Magie’ (1855) velen na hem inspireren.

De bekendste tarot

In 1909 bracht de Rider uitgeverij het meest bekende tarotdeck ooit uit : de Rider Waite Tarot. Het deck bracht een kleine revolutie in de tarotwereld teweeg doordat de tekenares Pamela Smith voor elke kaart van de kleine arcana een afbeelding tekende in plaats van de gebruikelijke louter symbolische benadering. Velen lieten zich door deze afbeeldingen inspireren bij het maken van hun eigen tarotdeck.

Het spiritueel testament van Crowley

In 1969 werd een kleine oplage van de Thoth Tarot uitgebracht. De Thoth was tussen 1939 en 1944 ontworpen door Crowley en geschilderd door Frieda Harris. De Thoth tarot is iets minder toegankelijk dan de Rider Waite tarot.
De gebruikte symboliek sluit nauw aan met de symboliek van de Golden Dawn tarotkaarten . Bovendien zijn er ook veel verwijzingen naar de nieuwe religie die Crowley verkondigde, nl. Thelema.

neo-paganistische tarotVerruiming en vervlakking

1970-2012  Op vlak van tarot publicaties zijn er verschillende trends. Er is een duidelijke hernieuwde interesse in de historische (occulte) tarotdecks en verschillende worden gereproduceerd of gebruikt als inspiratiebron bij het maken van een nieuw of ‘gerestaureerd’ deck. Geïnspireerd door de new – age gedachte komen veel tarotdecks op de markt met neo-paganistische thema’s (zoals de Sacred Circle Tarot).

Er treedt ook vervlakking op, elk jaar worden tientallen decks gepubliceerd gebaseerd op de Rider – Waite tarot. Hierbij zie je een verminderde belangstelling voor symboliek en ligt de nadruk meer op de verhalende voorstelling.

Geplaatst in geschiedenis

De tarot en het Oude Egypte

De tarot komt niet uit Egypte!

In 1781 schreef Antoine Court de Gebelin in het achtste deel van zijn essay Le Monde primitif, analyse et compare avec le monde moderne dat de tarot een Egyptisch boek was en geheime kennis van de Egyptenaren bevatte. Een foutieve interpretatie die maar al te graag in allerlei boeken en artikels wordt geciteerd. Tar ro betekent echt niet  ‘Koninklijke weg’ in het oud-Egyptisch, daar zijn verschillende tarotdeskundigen en kenners van het Oude Egypte het helemaal over eens.

Toen men in in het begin van de 20ste eeuw omwille van publicitaire redenen de zigeuners (gypsies≈ afstammelingen van Egyptenaren) in verband bracht met de tarot, werd opnieuw de vermeende band met het Oude Egypte versterkt.

Bijzonder is dat de geschiedenis van gewone kaartspelen en van de tarot een gemeenschappelijke beginpunt kennen. Kaartspelen werden in het Nabije Oosten geïntroduceerd door de Mamelukse slaafmilitairen die de Arabische Sultans dienden gedurende de Middeleeuwen. Ze waren gevreesde soldaten, die meer dan eens zelf de macht over een gebied uitriepen, zo was er van 1250 tot 1517 in Egypte een Mamelukse sultanaat. De structuur van de tarot is direct te herleiden tot handgeschilderde Egyptische kaartspelen uit die tijd.

Een tweede verband met Egypte ligt iets minder voor de hand.
De tarot is het product van het westers esoterisch denken. Dit denken is sterk beïnvloed door het hermetisch denken, een filosofisch stroming gebaseerd op de teksten van de illustere gnostische schrijver Hermes Trismegistus. Deze teksten werden geschreven door verschillende personen tussen 200 v. Chr. en 300 n. Chr. en weerspiegelen de ideeën uit de oude Egyptische mysteriën. In de teksten worden, vaak in de vorm van een dialoog, kosmologische opvattingen naar voor geschoven. Daarnaast wordt veel geschreven over het magisch levensgevoel, de klassieke alchemie en de samenhang tussen het goddelijke, de kosmos en de mens.

Professor  Gilles Quispel vergelijkt dit hermetisch denken met een huis, waarvan de kamers allemaal een Egyptisch inboedel hebben, maar waarvan de gevel helemaal in Griekse stijl is opgetrokken.

Hoewel elke directe relatie tussen tarot en het Oude Egypte ontbreekt, kan je dus wel stellen dat de tarot is geworteld in een traditie van zelfontplooiing die zijn oorsprong vindt in de oude (Egyptische) culturen.