Geplaatst in geschiedenis, grote arcana

Symboliek in de tarotkaart : de Hogepriesteres

 

Beschrijving van de symboliek in de tarotkaart de Hogepriesteres / de Pausin door de eeuwen heen.

Goddelijke bruid

In de oudheid vervulden hogepriesteressen van koninklijken bloede een belangrijke rol als hoofd van tempels. Meestal werden ze op jonge leeftijd ingewijd om na enkele jaren symbolisch in het huwelijk te treden met de belangrijkste godheid van de tempel. Via deze ceremonie kregen ze een goddelijke status. Zo verbonden ze de wereldlijke macht van hun familie met de goddelijke macht. Lees verder “Symboliek in de tarotkaart : de Hogepriesteres”

Geplaatst in geschiedenis, grote arcana, Waite tarot

De grote symbolen van de tarot -deel 2

arthur waite
Arthur Waite

Het tweede deel van de vertaling van het artikel The Symbols of the Tarot Arthur Waite gepubliseerd in the Occult Review januari en februari 1926.
Lees zeker het laatste deel van deze tekst. Waite vertelt daarin hoe hij het werken met de tarotbeelden heeft ervaren.

Ik vond het mooi en treffend omschreven.

Lees verder “De grote symbolen van de tarot -deel 2”

Geplaatst in geschiedenis, grote arcana, Waite tarot

De grote symbolen van de tarot -deel 1

Arthur Waite in ceremoniële kledij
tekening van Arthur Waite in zijn ceremonieel gewaad

Tussen 1917 en 1922 liet Arthur Waite verschillende schilderijen/illustraties ontwerpen die bekend staan als The Great Symbols of the Paths (illustrations to the Ritual of the most Holy Order of the Rosy and Golden Cross). Deze op tarot geïnspireerde illustraties werden aan de muur geprikt en gebruikt tijdens rituelen. (Na de rituelen haalde men de illustraties van de muur, zodat de ruimte terug op een gewone huiskamer leek.)
Enkele jaren later schreef Waite een artikel met als titel: The Great Symbols of Tarot. Het werd in twee delen in The Occult Review gepubliceerd ( januari en februari 1926).

Lees verder “De grote symbolen van de tarot -deel 1”

Geplaatst in geschiedenis, grote arcana, Waite tarot

De Keizerin van de wereld

De Keizerin en de Keizer[1] vormen een werelds koppel. In de oude tarotspellen zien we een grote gelijkenis tussen de symboliek in de kaarten van de Keizer en de Keizerin. Op beide kaarten worden een kroon, een scepter en een arend afgebeeld. De scepter is een eeuwenoud vruchtbaarheidssymbool en een typisch uiterlijk teken van regerende monarchen. Het wijst op privileges en soevereine macht, zoals het recht om munten te slaan. De scepter met kruis stelt hun absolute heerschappij op aarde voor, voorzien van een zweem van goddelijkheid.
De arend, afgebeeld op het schild van de Keizerin, beklemtoont haar opperste macht, kracht en moed in combinatie met onsterfelijkheid. Lange tijd dacht men dat de arend ongehinderd door de felle zon, naar de hemel kon vliegen. Daarom beschouwt men hem als een zegevierende heerser, koning van de hemel en boodschapper van de allerhoogste god.
In de Visconti tarot kijkt de arend naar rechts, zoals elke Romeinse arend wordt afgebeeld. Op het schild van de Keizerin in de Marseille tarot kijkt de arend naar links. Misschien om aan te duiden dat ze op een andere manier naar de wereld kijkt in vergelijking met de Keizer.

 

Lees verder “De Keizerin van de wereld”

Geplaatst in geschiedenis, grote arcana

Bestaat niets?

En als niets bestaat kunnen we het dan uitdrukken in een getal?

Dat waren enkele vragen die Griekse filosofen rond de tweede eeuw voor Christus zich stelden.
Ze waren in aanraking gekomen met het teken 0 dat door de Babyloniërs werd gebruikt. Het teken was een opvulsel tussen getallen, geen cijfer met een waarde. Het werd enkel gebruikt tussen andere getallen, maar nooit op het einde van een getal. Wou je weten of 77 in een tekst 77, 770 of 7700 was, dan moest je naar de inhoud van de tekst kijken. Helemaal niet zo praktisch dus!!
Het gebruik ervan fascineerde de Grieken, vandaar de vraag….. Bestaat nul? Kan je het terugvinden in de natuur?

De oorsprong van het cijfer nul ‘met waarde’ is te vinden in het Oosten.
We weten uit geschreven bronnen dat de Hindoes in de tweede eeuw voor Christus het cijfer nul gebruikten in berekenen en dat het een volwaardig cijfer was. Van hieruit verspreidde het snel over het Midden- Oosten via reizende geleerden en handelaars. Later werd dit systeem overgenomen door de Arabieren (7de eeuw). Vandaar dat we spreken over het Hindoe-Arabisch getallensysteem met als kenmerken : tiendeligheid, waarbij de plaats van het cijfer in het getal ook de waarde ervan bepaalt en het gebruik van een teken dat op zichzelf geen waarde heeft, maar toch een belangrijke functie heeft.

Lees verder “Bestaat niets?”