Categorie: geschiedenis

Tarot cirkel blogt over de geschiedenis, symboliek en betekenis van tarotkaarten. Historisch correcte achtergrondinformatie die de kennis over tarot verdiepen

Lees Meer
grand tarot Belline kaart 15 La fatalité (tarot cirkel blog)

Arcana, de geheimen van de tarot

Het begrip arcana binnen de westerse esoterische traditie.

Een van de eerste dingen die een beginnende tarotist leert is dat de tarot 78 kaarten bevatten die ingedeeld worden in 22 grote arcana en 56 kleine arcana. In de meeste handboeken wordt arcana vertaald door geheimen (enkelvoud arcanum = geheim).

Het woord ‘geheim’ is heel intrigerend, het prikkelt de fantasie en heeft vast menig persoon ertoe aangezet de tarot te bestuderen. Toch vind ik het uiteindelijk maar een povere vertaling die het concept waar het begrip arcana voor staat amper dekt. Ook de woorden ‘major’ en ‘minor’ hebben naar mijn aanvoelen een diepere betekenislaag, die niet meteen merkbaar is in hun vertaling respectievelijk ‘grote’ en ‘kleine’.

kaart uit Le Grand Tarot Belline, op dit deck zou P. Christian zich gebaseerd hebben bij het omschrijven van zijn tarotafbeeldingen.

De relatie tussen tarot en het woord arcana

Alvorens hier verder op in te gaan, wil ik eerst even hebben over de relatie tussen tarot en het woord arcana. Tegenwoordig worden beide begrippen haast in één adem met elkaar vernoemd, maar dit is niet steeds zo geweest.

Het begrip arcana wordt voor het eerst met tarot geassocieerd door Paul Christian (Jean-Baptiste Pitois) in de novelle ‘L’homme rouge des Tuileries’  (1863)
Het (fictieve) verhaal gaat over een ontmoeting tussen Napoleon en een Benedictijnse monnik die een occult manuscript bezit. Dit manuscript beschrijft 78 symbolische huizen of afgebeelde ‘sleutels’, waarna later verwezen wordt als zijnde arcana.

In 1888 schrijf Ely Star (Eugene Jacob) in zijn werk ‘Mystère de l’ horoscope’, een hoofdstuk over tarot. Hij is de eerste om een onderscheid te maken tussen minor arcana en major arcana. Een jaar later laat Papus (Gérard Anaclet Vincent Encausse) in zijn Tarot de Bohémiens uitschijnen dat beide termen in algemeen gebruik zijn.

Lees Meer

Thoth, De Magiër

Het tarotdeck dat Frieda Harris schilderde volgens duidelijke instructies van Aleister Crowley is niet alleen uniek qua ontwerp en thematiek. Het ontstaan van het deck kent ook een aparte en uitgebreide geschiedenis. In dit blogbericht zet ik de schijnwerpers op de Magus of Magiër uit The Book of Thoth (= de tarot) van Master Therion (= Aleister Crowley)

Magus of Magiër uit The Book of Thoth

De eerste publicatie is een ontwerp van de Magus op de omslag van een catalogus. De catalogus werd ontworpen ter gelegenheid van de tentoonstelling :
Aleister Crowley and Frieda Harris, Exhibition of Playing Cards The Tarot (Book of Thoth) 78 Paintings According to the Initiated Tradition and Modern Scientific Thought with other Occult and Alchemical Design, in the Nicholson and Venn Galleries (juni 1941).

Helaas zo ver kwam het niet, op het laatste moment bedachten de galeriehouders zich uit schrik voor eventuele negatieve publiciteit. In allerijl werden de schilderijen naar een nabij gelegen hotel overgebracht en hield Frieda Harris daar haar tentoonstelling.

De eerste volledige publicatie van de kaarten gebeurde in 1944 in een boek “The Book of Thoth by Master Therion” in een zeer beperkte oplage van 200 exemplaren. Pas in 1968 kwam een eerste publicatie als tarotdeck.

Frieda Harris maakte meerdere schetsen en schilderijen van The Magician (in latere publicaties veranderde de titel van de tarotkaart wel eens in The Magus), waardoor soms verwarring ontstond over welke versie van de Magiër uiteindelijk was goedgekeurd door Crowley. Toen A.G. Muller in 1986 het tarotdeck uitbracht gebruikte hij drie versies van de Magus. Velen hebben hier een bijzondere betekenis aan toegekend, maar eigenlijk besliste de uitgever om de drie versies uit te geven gewoon omdat hij toevallig over deze drie exemplaren beschikte.

Enkel de laatste uit het rijtje is de goedgekeurde versie van de Magus, de andere werden door Crowley ‘afgekeurd’. Dit deed hij wel vaker tot grote wanhoop van Harris die Crowley soms smeekte om niet meer van gedacht te veranderen. De magische orde van Crowley, O.T.O =Ordo Templi Orientis, is helemaal niet gelukkig met de verschillende versies van de Magiër. Zij doen het meestal af als absoluut onbelangrijk wegens ‘afgekeurd’. Misschien omdat de waarde van de input van Frieda Harris zo teveel aandacht krijgt.

Tarotgeschiedenis

mamelukse, kaarten, visconti, sforza, sola busca, rider waite, tarot, crowley, marseille, etteilla, levi, gebelin
Klik op de afbeelding om de tijdslijn te bekijken.

Egyptische kaartspelen

13de/ 14de eeuw   Kaartspelen werden (hoogstwaarschijnlijk) in het Nabije Oosten geïntroduceerd door de Mamelukse slaafmilitairen die de Arabische Sultans dienden gedurende de middeleeuwen. De structuur van de tarot is direct te herleiden tot handgeschilderde Egyptische kaartspelen.

De eerste tarotkaarten

Midden 15de eeuw    Eén van de eerste tarotspellen die grote gelijkenissen vertoont met de hedendaags gebruikte tarotkaarten is ontworpen voor de Visconti – Sforza, een deck dat rond 1441 werd geschilderd in opdracht van de Hertog van Milaan.

78 kaarten

Eind 15de eeuw  In de  Sola Busca Tarot worden voor het eerst de namen van de troefkaarten in de afbeeldingen verwerkt. Bovendien is dit de enig tarot uit de 15de eeuw waarvan alle 78 originele kaarten zijn bewaard. Het zal Arthur Waite inspireren bij het ontwikkelen van zijn tarotspel.

De eerste esoterische tarot

In 1650 creëerde Jean Noblet zijn eerste, eenvoudige Tarot de Marseille. Begin 18deeeuw bracht uitgeverij Grimaud een tweede meer gedetailleerde versie.

Juffouw Lenormand

Waarzegster

Marie Anne Adelaïde Lenormand was van zeer bescheiden afkomst en werd geboren op 21 mei 1772 in Alençon (Normandië). Op 25 juni 1843 stierf ze in Parijs als bekende herderziende, na een carrière van meer dan 40 jaar.  Na haar dood werd ze nog beroemder, niet alleen omwille van het orakeldeck dat naar haar werd vernoemd, maar vooral omwille van de mensen die haar om raad vroegen. Ze gaf, naar eigen zeggen, advies aan Napoleon, Josephine de Beauharnais, Robespierre, de Russische Tsaar Alexander en vele andere aristocraten.

Haar leven

Ze leefde in woelige tijden van revoluties en oorlogen binnen Europa. Niet iedereen apprecieerde haar heldere inzichten. Een paar keer belandde ze zelfs in de gevangenis, maar nooit voor lang. Viel ze in ongenade bij één van haar cliënten omwille van het vrijelijk uiten van haar inzichten, dan was er ook altijd iemand die haar steunde. Als ze ergens te gast was om haar helderziende gaven te demonstreren, kwamen de rijke burgers en adel in grote getale om haar advies in te winnen. Ze gebruikte daarvoor 36 zelfontworpen kaarten, maar deed ook aan handlezen en het lezen van patronen in theekopjes.